Coenraed de Waele

Coenraed de Waele (Deinze, 29 augustus 1952) is een dichter en staat gekend als de officieuze stadsdichter van Gent. Hij publiceerde een groot aantal bundels en andere uitgaven en droeg zijn gedichten voor op bijna elk denkbaar podium in Gent en daarbuiten.

Biografie

Vroege jeugd

Coenraed de Waele werd op 29 augustus 1952 te Deinze geboren en groeide op in Machelen aan de Leie. Hij volgde aanvankelijk lager onderwijs aan de Gemeenteschool aldaar (eerste vier jaren), om vervolgens over te gaan naar de nonnen van Aarsele (laatste twee jaren). Zijn middelbare school begon met twee jaar Grieks-Latijn bij de paters Oblaten in Waregem, hierna twee jaar Handel in het Sint-Hendrikscollege in Deinze en tenslotte drie jaar Hotelschool 'Ter Duinen' in Koksijde. Hierna volgde de obligate legerdienst. Dankzij een bevriende advocaat in dezelfde legerdienst kon hij beroep doen op het statuut van ‘Living nut’, wat impliceerde dat ze slechts tijdens de kantooruren in de kazerne moesten aanwezig zijn. Bij valavond namen De Waele en twee vrienden de trein naar Brussel waar ze kennismaakten met verscheidene communistische sympathisanten. In het leger geraakte hij besmet met tuberculose (Ibidem). Ook verbleef hij een maand in het militair hospitaal te Elsene. Daarna in een ziekenhuis te Waregem en in een sanatorium bij Sint-Truiden.

Gent

In een impulsieve bui verliet hij het ouderlijk dak en trok naar Gent. Hij vond werk als barman in het muziekcafé 'Finkle's' in de Belfortstraat. Midden 1976 opende hij een eigen kroeg op de hoek van de Sint-Jacobsnieuwstraat met de Gildestraat "Villa des Roses", zo geheten naar de debuutroman van Willem Elsschot.

In de nabijheid van "Villa des Roses", had ook Walter De Buck zijn café, "De Martiko". Hij was gedebuteerd als beeldhouwer in 1958 en had in 1962 samen met enige gelijkgestemden Trefpunt opgericht, een ontmoetingsplaats voor kunstenaars en een organisatie voor promotie en verspreiding van kunst. Vanuit hun heimat aan Bij Sint-Jacobs werden in 1969 de Gentse Feesten nieuw leven ingeblazen. Vanaf 1971 richt hij zich ook op (volks)muziek in het Gentse dialect gezongen met de elpee "'k ben al zo lang op weg geweest", waarop we "'t Vliegerke" terugvinden. Naar eigen zeggen is het Walter geweest die Coenraed aanspoorde om te blijven schrijven.