Koenraad Goudeseune: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| (Een tussenliggende versie door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
| Regel 39: | Regel 39: | ||
* ''Vuile was'' kreeg een eervolle vermelding van de jury van de [[Geertjan Lubberhuizenprijs]] voor prozadebuten. | * ''Vuile was'' kreeg een eervolle vermelding van de jury van de [[Geertjan Lubberhuizenprijs]] voor prozadebuten. | ||
* De gedichtenbundel ''Zen uit eigen werk'' werd genomineerd voor de [[Jo Peters Poëzieprijs]] 2006. | * De gedichtenbundel ''Zen uit eigen werk'' werd genomineerd voor de [[Jo Peters Poëzieprijs]] 2006. | ||
[[Category:Dichter]] | [[Category:Dichter]] | ||
Huidige versie van 21 feb 2024 om 10:33
Koenraad Jules Cornelius Goudeseune (Ieper, 23 februari 1965 – Gent, 9 december 2020) was een Vlaamse dichter, prozaschrijver, auteur van brieven en recensent.
Zijn poëzie wordt gekenmerkt door een mengsel van ironie en sarcasme. In zijn brieven, recensies en verhalen zet Goudeseune zich af tegen de 'ons-kent-onsmentaliteit' in het literaire wereldje. Hij meet zichzelf graag de rol van 'miskende outcast' aan.
Biografie[bewerken | brontekst bewerken]
Goudeseune verliet in 1989 de volgens hem banale en kleinburgerlijke Westhoek en verhuisde naar Gent. Hij verdiende de kost met uiteenlopend werk: als recensent, kelner, vrachtwagenchauffeur, taxichauffeur, privéchauffeur voor een Belgische politicus, nachtwaker, medewerker bij Kunstencentrum Vooruit enzovoorts.
Goudeseune debuteerde als dichter met de publicatie van het gedicht "Populieren" in literair tijdschrift Dietsche Warande & Belfort.<ref>Dietsche Warande & Belfort, 1987, jaargang 132, nummer 3</ref> Tussen 1987 en 2020 verschenen negen gedichtenbundels en zeven prozawerken (vier brievenromans, drie verhalenbundels) van zijn hand bij verschillende uitgeverijen.
In het najaar van 2020 werd bij hem vergevorderde kanker vastgesteld. Na een initiële behandeling werd hij in november 2020 uit het ziekenhuis ontslagen. Kort daarna maakte hij op zijn Facebookpagina bekend dat hij nog voor het einde van het jaar voor euthanasie zou kiezen. Hij overleed op 9 december dat jaar.
Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]
- Poëzie
Het poëtische oeuvre van Goudeseune – met uitzondering van Album. 10 gedichten, dat hij in 1987 in eigen beheer uitgaf en "Nagelaten gedichten", dat verscheen na het maken van de foto]]
- 1987 – Album. 10 gedichten, uitgave in eigen beheer, 21 p.
- 1998 – Dat zij mij leest, Uitgeverij Atlas, Antwerpen/Amsterdam, 47 p.
- 2005 – Zen uit eigen werk, Uitgeverij Atlas, Antwerpen/Amsterdam, 44 p.
- 2011 – Dichters na mij, Uitgeverij Atlas, Antwerpen/Amsterdam, 66 p.
- 2012 – Atletiek van snijbloemen, Uitgeverij Vrijdag, Antwerpen, 70 p.
- 2014 – Het probleem met mensen die naar zee gaan, Uitgeverij Leesmagazijn, s.l., 101 p.
- 2016 – Vet hart, Bokeh Press, Leiden, 106 p.
- 2018 – Merkwaardige producten, Uitgeverij Douane, Rotterdam, 138 p.
- 2019 – Vrachtbrief, Uitgeverij Douane, Rotterdam, 97 p.
- 2022 - Nagelaten gedichten, Uitgeverij Atlas Contact, Antwerpen/Amsterdam, 93 p.
- Proza
- 1993 – Vuile was, Uitgeverij Atlas/Contact, Antwerpen/Amsterdam, 136 p.
- 1999 – Onuitsprekelijk is wat wij over de liefde zeggen, Uitgeverij Atlas, Antwerpen/Amsterdam, 176 p.
- 2007 – Het boek is beter dan de vrouw, Uitgeverij Atlas, Antwerpen/Amsterdam, 350 p.
- 2010 – Wat duurt op drift zijn lang, Uitgeverij Atlas, Antwerpen/Amsterdam, 192 p.
- 2015 – Een verdomd goede jeugdschrijfster & andere verhalen, Leesmagazijn, 259 p.
- 2016 – De dood van Prince, Bokeh Press, Leiden, 173 p.
- 2020 – De nuttige last van tragiek, Uitgeverij Douane, Rotterdam, 183
De nuttige last van tragiek is een heruitgave van het tweede verhaal uit De dood van Prince.
Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]
- Vuile was kreeg een eervolle vermelding van de jury van de Geertjan Lubberhuizenprijs voor prozadebuten.
- De gedichtenbundel Zen uit eigen werk werd genomineerd voor de Jo Peters Poëzieprijs 2006.